ربيع بن أحمد الأخويني البخاري
404
هداية المتعلمين في الطب ( فارسى )
فى سحج البطن « 1 » بدانك بسيار بيماريها بوذ مانندهء كندن شكم ، از انك جن كسى را با غايط ريم آيذ يا خون كويذ مرا كندن شكم است و بوذ كى آن ريم و خون از آماسى آيذ كى بمعذه بوذ يا بجكر كريم كند آنجا و باز بروذكانيها آيذ و بيرون آيذ و بوذ كى از بر سوى تن به عقب ذات الجنب و ذات الريه ريم از آنجا بركها « 2 » آيذ و بسوى جكر ميل كند و به راه بول بيرون آيذ و [ جن ] « 3 » به بول آيذ سليمتر بوذ و اكر باسهال آيذ بتر بوذ جه تنه جكر را تباه كند اكر بادرار آيذ يارى بايذ داذن طبيعت را بداروها مدّر جن تخم كرفش و رازيانه و كسنى و دوقوا « 4 » و آنج بدين مانذ « 5 » و كر بناحيت « 5 » اسهال ميل كند خيارجنبر و آب كسنى و جلّاب و ما العسل بدهذ تا زوذ باك شوذ و بوذ كى اين آماس بمعده بوذ و من ياد كردهام علاج وى بباب اماس معده و بوذ كى اين خون ( f . 321 ) و ريم از آماس جكر بوذه بوذ و نشان اين اان بوذ كى از بس تبهاء تيز آمذه بوذ « 6 » و سياه شدن زفان « 7 » و از بس جشنكى صعب و قى تلخ و سكيذه و يرقان و سرفهء خشك بىنفث و سقوط شهوت طعام و باز لرزه كيرد بيمار را و قى سبز كند و شكم آيذش از اول سبز و « 8 » باز « 8 » ريم و علاج وى بباب آماس جكر ياذ كنم « 9 » و باز نام ذوسنطاريا خون روشن را بوذ « 9 » و اين از جهار كونه بوذ : يكى از بس اسهال صفرائى « 10 » بوذ كه بسوزانذ سطح روذكانيها را و
--> ( 1 ) - ف : باب فى سحج البطن ( 2 ) - ب ه : باورده ايد يا بشرايين ( 3 ) - از « ف » و « م » افزوده شد . در اصل ظاهرا : بوذ كه ( 4 ) - ف : دوقو ( 5 - 5 ) - ف : و اكر بجانب ( 6 ) - ف : بوذه بوذ ( 7 ) - ف : زبان ( 8 - 8 ) - ف : با . ب ه : افزوده . و خون ( 9 - 9 ) - م : ظ . باوى ذوسنطاريا بوذ امذن خونى بوذ روشن ( 10 ) - ف : صفراوى